Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Sarah Kay ...αλα edwpolitexnoupoli !!!

Ένα μικρό αγγελούδι χτύπησε την πόρτα δύο αγαπημένων μου φίλων... 
Ένα κοριτσάκι που από τώρα φαίνεται πως θα αγαπηθεί από πολλούς ανθρώπους ήρθε στον κόσμο πριν απο λίγο καιρό!
Οι γονείς της όντας καλλιτέχνες της έχουν ετοιμάσει το πιο όμορφο παλάτι που θα μπορούσε να φανταστεί ...μέσα στα τετραγωνικά βέβαια ενός παιδικού δωματίου...
Θέλοντας λοιπόν να βάλω και εγω την δική μου πινελιά σε αυτό το δωμάτιο ως καλωσόρισμα στο αγγελούδι μας θέλησα να της κάνω δώρο μια κατασκευή από χαρτόνι. Ένα κάδρο που απεικονίζει μια κουκλιτσα Sarah Kay...Παρόλο που είχα αρκετο καιρό να κάνω κατασκευή με χαρτόνι....μιας και παραείχα ασχοληθεί με αυτο το υλικό στο παρελθόν ευχαριστήθηκα πολύ την διαδικασία και το αποτέλεσμα! 
Να ζήσεις ζουζούνα....σου εύχομαι ότι καλύτερο στην ζωή σου!
Ματιές από το Sarah Kay!






 
Η ποιότητα της φωτογραφίας δεν είναι και τόσο καλή αλλά εύχομαι να σας αρέσει.. 
Φιλάκια....

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Μια μικρή γεύση από τις τελευταίες μέρες...

Σήμερα δεν εχω να σας δείξω κάποια δημιουργία αλλά το τι έκανα τις τελευταίες ημέρες....
Πολλά μπανάκια, καφεδάκι στην θάλασσα και βόλτες στο λιμάνι της Αίγινας! 
Οι τελευταίες μέρες με βοήθησαν πολύ να συγκεντρωθώ, να χαλαρώσω και να βρω ξανά ένα κομμάτι του εαυτού μου που νόμιζα πως είχα χάσει. Αυτό της παιδικότητας! Και δεν αναφέρομαι στην αναμελιά και στην χαρά που έχει ένα παιδί (αυτό πάντα το έχω) αλλά στο πως ένα παιδί μπορεί και βιώνει τα πάντα σαν να είναι η πρώτη φορά.. Έτσι και εγώ λοιπόν ! Ελπίζω να σας βρίσκω σε κάποια παραλία ή έστω στο μπαλκόνι σας να χαζεύεται το ηλιοβασίλεμα σαν να είναι η πρώτη φορά που το αντικρίζεται! 


Μια μικρή γεύση από Αίγινα για όσους την αγαπάνε όπως  εγώ....



Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Τι ώρα είναι ?

Καλημέρα σας !
Από μικρούλα θυμάμαι μου άρεσαν πολύ τα ρολόγια .Ο μηχανισμός τους και το αισθητικό αποτέλεσμα που δημιουργούσε η συνεχής κίνηση των δεικτών με ενθουσίαζε! Αλλά μέχρι εκεί. Ούτε άριστη σχέση είχα ποτέ με την ώρα ούτε μου πολυάρεσε όταν μέτραγα τις "ελεύθερες" ώρες της ημέρας μου για να κάνω όλα όσα πραγματικά ήθελα. Όχι ότι έχω πρόβλημα με τον χρόνο. Κανένα απολύτως! Απλά νομίζω ότι φράσεις όπως "ο χρόνος είναι χρήμα" και άλλες τέτοιες παρεμφερής φράσεις κατάντησαν  τις ώρες της ημέρας μας μετρήσιμες σε βαθμό αδιανόητο για την φύση. Ο χρόνος κυλά με ρυθμό δικό του και το άγχος που μας προκαλεί δεν πρόκειται με τίποτα να τον επηρεάσει !Αντιθέτως επηρεάζει εμάς τους ίδιους και προκαλεί χιλιαδυό προβλήματα στην ζωή μας.Τι και αν δεν προλαβαίνουμε να τελειώσουμε κάποια δουλειά στην ώρα που πρέπει, τι κι αν δεν προλάβαμε να ευχαριστηθούμε την ημέρα μας γιατί κύλησε πολύ γρήγορα, τι κι αν δεν κυλάει γρήγορα η ώρα για να έρθει μια στιγμή που περιμένουμε ...ο χρόνος κυλάει με τον δικό του ρυθμό... Αν δεν κάνουμε ένα βήμα πίσω και σεβαστούμε τον πραγματικό ρυθμό του χρόνου θα καταλήξουμε...όπως καταλήξαμε σήμερα! Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που τα ρολόγια για εμένα έχουν καθαρά αισθητικό ρόλο και ιδίως τα ρολόγια χειρός. Ναι είναι χρήσιμα κατά τα άλλα ώστε να μπορείς να συντονίζεσαι με τους υπόλοιπους ανθρώπους και να δημιουργείς ένα "τεχνητό πρόγραμμα" για να πας στην δουλειά σου, για να προλάβεις ένα πλοίο, για να δώσεις ώρα συνάντησης με κάποιο αγαπημένο σου άτομο. Αλλά μέχρι εκεί! Τα περισσότερα ρολόγια μου είναι σταματημένα και χωρίς μπαταρία  γιατί έτσι με βοηθούν να αναπτύσσω καλύτερη επαφή με το πως κυλάει πραγματικά η ώρα.


Έτσι λοιπόν ένα από τα πολλά ρολόγια μου θέλησα να το αλλάξω αισθητικά βλέποντας μια δημιουργία στο blog  HANDMADE BAGS BY RIRI η οποία έχει μεταποιήσει το δικό της ρολόι έχοντας και κάποιες οδηγίες στην ανάρτησή της. Το δικό μου ρολογάκι που μεταποίησα κατέληξε ως εξής: 
















Είναι τρία διαφορετικά κομμάτια ραμμένα στο χέρι μεταξύ τους διακοσμημένα με διάφορες πετρούλες και ζιργκονάκια που μου είχαν περισσέψει από άλλες κατασκευές. Το ύφασμα είναι ελαστική δαντέλα ώστε να μπορεί να φοριέται εύκολα στο χέρι και να βγαίνει χωρίς δυσκολία. Ελπίζω να σας αρέσει. 






Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Virginia Woolf: A woman's whole life in a single day. Just one day. And in that day her whole life




Virginia Woolf: You cannot find peace by avoiding life, Leonard.


Από την ταινία "Οι ώρες"